روابط عمومی نیاز پایدار سازمان

 

نياز به شناخت و درك متقابل به منظور تسريع در دستيابي به مقاصد و اهداف، امروزه در سازمانها و ادارات به عنوان يك اصل اساسي در مديريت پذيرفته شده است . اين ارتباط كه از آن به عنوان روابط عمومي ياد مي شود يكي ازمهمترين و با ارزش ترين عوامل موثر در سرنوشت هر موسسه و گروه محسوب مي گردد.

هدف روابط عمومي، كسب تفاهم و پشتيباني از طريق ايجاد حس  اشتراك بين فرد يا سازمان از سويي و مخاطبان از سوي ديگر مي‌باشد كه باعث ايجاد ارتباطي تعاملي، دو سويه، مشاركتي و پيچيده مي‌شود و به طور بالقوه ايجاد حسن اشتراك را ميسر و ممكن مي‌سازد. پس متخصصان روابط عمومي، كه نقش هماهنگ كننده درون سازماني و هدايت كننده ارتباط سازمان با بيرون را ايفا ميكنند بايستي از دانش، مهارتهاي ارتباطي، روانشناسي، جامعه شناسي، سياست، اقتصاد، اصول مديريت و علم اخلاق برخوردار باشند تا بتوانند به جايگاه ويژه خود مشرف شوند و هنگامي كه سازمان در معرض هجوم مشكلات قرار ميگيرد بتواند وضعيت فعلي را حفظ كرده و براي جلوگيري از انزواي اجرايي و حركت انفعالي كه ممكن است دير يا زود متوجه هر سازماني شود، وارد عمل گردد كمك شاياني نمايد.